• کدخبر: 73886
  • تاریخ انتشار خبر: ۴:۳۰ ب.ظ - یکشنبه ۱۳۹۶/۰۴/۱۸
  • چاپ خبر
یادداشت/

ضرورت اقدام های فرهنگی پیرامون عفاف و حجاب توسط رسانه ها و نهادهای فرهنگی

امروزه علاوه بر کارکرد پوشش و ایمنیِ جسم، لباس، به مثابه هنر و رسانه محیطی، نقش تعیین کننده ای دارد. در دهه های اخیر مراکز علمی و هنری بسیاری در دنیا کوشیده اند از این رسانه برای انتشار و ترویج آرمانها و ارزش های خود بهره بگیرند.

اصفهان بیدار – محمد قطبی/ اساساً سبک زندگی بشر در پیداترین شکلش در لباس ظاهر می شود و همین لباس است که تابلوِ هویت و نگرش های افراد و آحاد جامعه است.
در اسلام نیز به این مقوله توجّه ویژه ای شده، در آیات کریمه قرآن و سیره و سنّت حضرات معصومین علیه السلام به طور دقیق و جامع به این موضوع پرداخته شده است، آیه مشهور«وَ لِباسُ التَّقوَی ذلِکَ خَیر». بارها و بارها ترجمه و تفسیر شده.
البته به نظر میرسد در ترجمه این آیه نسبت به بخش اولیه آیه، در ترجمه ها نوعی انصراف کلامی صورت می پذیرد و لباس التّقوی را به خویشتن داری و ایمانِ قوی تعبیر می کننددرحالی که به نظر می رسد منظور از لباس التّقوی، لباسی است که وِقایت و شأنیّت انسان را حفظ و تأمین می کند.
در اینصورت تقوی صفت برای لباس است نه اینکه لباس ویژگی خاصی برای تقوی باشد، براین اساس پیام آیه چنین است: «لباسی که مایه حفظ و حراست انسان بشود بهتر است». بنابراین می توان گفت قرآن به یک نوع لباسی اشاره دارد که دارای صفت تقوی است. و آن لباسی است که غایت و کارکردش حفظ حریم ها و حرمت ها باشد. و جامعه را از غلطیدن به سَمت فحشا و گناه نگه داشته و محفوظ بدارد.
با قبول این فرض می توان گفت ملاک تقوایی بودن لباس، یک ملاک اجتماعی و براساس کارکردها و تاثیرات اجتماعیِ لباس است و نه صرفاً معیارهای فقهیِ اولیه برای لباس، چراکه معیارهای فقهی نیز تشخیص آنها به عرف سپرده شده و بنابر تشخیص فهم اجتماعی است که می توان مشروع یا نامشروع بودن یک لباس را به دست آورد.
مطابق آنچه بیان شد می بایست حاکمیت اسلامی با بکارگیری خِرَد جمعی و از طریق نخبگان فرهنگی و اجتماعی، در هر دوره از حیات اجتماعی و فرهنگی، نسبت به تعیین ملاک ها و معیارهایِ لباسِ تقوا اقدام نماید و محصول این خِرَد جمعی و اندیشه نخبگانی به صورت نظام واره قانونی در سطح جامعه مورد وفاق قرار گیرد.
این امر موجب می شود اولاً سلیقه های فردی و تشخیص های انفرادی در سطح جامعه موجب حرکت های غیر منطقی نشود ثانیاً آحاد جامعه بتوانند با مراجعه به نظام واره و الگوهای مضبوط و تعیین شده، حدّ و حدود لوازم شرعیِ لباس را به دست بیاورند و ثالثاً نهادهای متولیِ امر به معروف و نهی از منکر و فرهنگی و انتظامی نیز بتوانند در قالب رعایت حدودِ تعیین شده مطابق نظام واره لباسِ تقوی اقدام نمایند.
همچنین بسته به اقتضای فرهنگی و اجتماعیِ جوامع و خرده فرهنگ ها و حتی با توجّه به فصول سال و مشاغل مختلف می توان انعطاف در نظام واره را اعمال نمود و الگوهای مناسب را پیشنهاد داد.
علاوه بر همه این فواید، رسانه های جمعی از قبیل صدا و سیما و نهادهای فرهنگی نیز بدون تردید و بدون اعمال سلیقه می توانند نسبت به اقدامات فرهنگی پیرامون عفاف و حجاب اقدام نمایند. این الگو موجب می شود لباس به مثابه رسانه فرهنگی و ارزشی در سطح جامعه به عنوان تابلوی فرهنگی بصورت سیار، ارزش های انسانی را به جامعه منتقل کند.

* رئیس دفتر تبلیغات اسلامی اصفهان

انتهای پیام/ آرمان زنان

درج دیدگاه

آخرین اخبار