• کدخبر: 73907
  • تاریخ انتشار خبر: ۴:۳۴ ب.ظ - سه شنبه ۱۳۹۶/۰۴/۲۰
  • چاپ خبر
هر تعاملی سازنده نیست؛

تعامل سازنده با جهان بستر ساز رشد و عامل پیشرفت اقتصادی

هر کشوری برای جذب سرمایه و مشارکت در بازار های جهانی، همچنین دستیابی به علم روز دنیا ناگزیر به تعامل با جهان است اما باید در نظر داشت که فقط صرف تعامل با جهان مدنظر نباشد و باید به سازنده یا مخرب بودن آن نیز توجه کرد.

اصفهان بیدار-آزاده عبدالهی/ برای جذب پول و سرمایه، ایجاد بازار فروش در سطح معاملات جهانی و همچنین دریافت فناوری های روز دنیا ناگزیر از تعامل با جهان هستیم.

یکی از مؤلفه ها برای فعالیت های اقتصادی مناسب و دریافت سرمایه و البته ایجاد بازار فروش برای تولیدات داخلی در خارج از کشور و رونق صادرات خارجی، تعامل با جهان است؛ تعاملی سازنده که کشور را به هدف اصلی خود که همان رونق اقتصادی است سوق می دهد.

شایان توجه است که در کنار تعامل سازنده و درست است که می توان در بازار تولیدات کشور رقابت سالمی را ایجاد کرد.

ارتباط با دنیا جزء لاینفک هر حکومت برای ماندن در صحنه برای رشد و توسعه چه از نظر اقتصادی و چه از نظر اجتماعی، فرهنگی، سیاسی، نظامی و عرصه های مختلف
جهان که رو به توسعه و پیشرفت است و به هیچ عنوان نمی توان از این مساله چشم پوشی کرد.

اگر کشوری نتواند در این بستر رو به جلو جایگاهی برای خود پیدا کند، از جرگه‌ی فعالیت های مختلف و به طور خاص از میدان فعالیت های اقتصادی خارج شده و تبدیل به یک کشور صرفا مصرف کننده خواهد شد و دیری نمی پاید که سیل تولیدات نامرغوب خارجی به این کشور سرازیر شده و سرانجام زمینه ورشکستگی اقتصادی آن کشور را رقم خواهد زد.

چگونه این تعامل سازنده را ایجاد کنیم؟

باید گفت هر تعاملی سازنده نیست و به طور مثال تعاملی که رکود اقتصادی را افزایش دهد تعاملی نه سازنده بلکه مخرب است؛ تعاملی که صنعت، کشاورزی و… در کشور را به ورطه ی نابودی بکشاند تعامل سازنده نیست.

برخی تصور می کنند صرف اینکه چند قرارداد همکاری با کشورهای خارجی بسته شود یعنی تعامل سازنده، در حالی که همان قراردادها صنعت یا فناوری داخلی را که در فلان عرصه فعالیت داشته است را به علت ورود دست های اقتصادی خارجی نابود می کنند.

یا اینکه بعضی فکر می کنند با ورود هیئت های بزرگ اقتصادی خارجی می توان مشکل اقتصاد داخلی را حل کرد و بدون کارشناسی کردن برای ورود تولیدات خارجی اجازه ی واردات بی رویه چیز هایی را که در فرهنگ و پیشینه ی اعتقادی ما جایگاهی ندارند و که به مرور زمان مشخص می شود نوعی نفوذ در فرهنگ و اعتقادات را در کشور رواج داده اند.

تعامل سازنده با جهان این است که ارتباطات فی مابین و دوطرفه باشد و به نوعی عاملی برای پیشرفت کشور در تولید علوم مختلف در سطح های متفاوت بشمار آید.

این نکته را باید در نظر داشت که فقط صرف تعامل با جهان مدنظر نباشد و آن هم الا و لابد در جبهه ی اقتصادی؛ در این تعامل سازنده باید بده بستان های فرهنگی، سیاسی، گردشگری و… لحاظ شود تا بتوان از این تعامل ها، گفتگو ها و ارتباطات خارجی که همان دیپلماسی خارجی می باشد به عنوان تعامل سازنده با جهان نام برد.

اگر تعامل درست اجرا شود چه بسا مشکل اقتصادی کشور نیز در سایه ی این تعاملات سازنده حل شود وگرنه مذاکره در زمینه هایی که کشور، خود ظرفیت های خوب و بسترهای مناسب را دارا است نه تنها به معنای تعامل سازنده با دنیا نیست بلکه در حقیقت زمینه ساز سلطه دشمن بر ملت است.

مراجع ذیربط باید به دنبال تعاملی باشند که کشور را روبه جلو ببرد و عاملی برای پویایی جامعه و ایجاد انگیزه برای ورود به فعالیت های مختلف و سرمایه گذاری های مختلف مالی و علمی و عملی شود.

اگر با این دیدگاه به تعامل سازنده با جهان نگریسته شود چه بسا که مشکلات عدیده ی کشور از جمله بیکاری، رکود، تورم و حتی تغییر سبک زندگی، با گذر زمان حل خواهد شد.

انتهای پیام/۵۳۸۰۰

 

درج دیدگاه

آخرین اخبار