• کدخبر: 74599
  • تاریخ انتشار خبر: ۱۲:۴۵ ب.ظ - سه شنبه ۱۳۹۶/۰۵/۲۴
این وزیر «بی‌طرف» نیست!

دغدغه شخصی یا مصلحت مردم؟/ آزمونی برای دو نماینده «اصلاح‌طلب» اصفهان

حبیب لله بی‌طرف از مسببان بحران دنباله دار خشکسالی زاینده رود و انتقال غیر کارشناسی آب اصفهان به یزد، که موجب خشکی زاینده‌رود، نابودی کشاورزی شرق، افزایش نارضایتی و اوج‌گیری اختلاف های قومی شد، پس از ۲۰ سال دوباره خود را برای کرسی وزارت نیرو آماده می‌کند.

اصفهان بیدار – مهدی ساغری زاده/ اصفهانی‌ها که عمرشان را با زاینده‌رود گذرانده‌اند و حیات روحی و جان کشاورزی‌شان به این رود وابسته است، پس از قرن‌ها و قرن‌ها برای نخستین بار در سال ۱۳۷۹ بستر خشک این رود را دیدند.

آن سال برای همه سؤال بود که «چرا» زاینده رود همیشه خروشان خشکید؟

روزنامه‌ها و مجلات که حامی دولت اصلاحات بودند و رسانه ملی هم که طبق عادت معمول سکوت پیشه کرده بود!

اما امروز همه ما می‌دانیم که سیاست‌های غلط گسترش صنایع آب‌بَر در دوران استانداری اسحاق جهانگیری و انتقال آب زاینده‌رود به یزد در دوران ریاست جمهوری محمد خاتمی و سلطه حبیب‌الله بی‌طرف در وزارت نیرو، آغازی بر دفن زاینده‌رود بود. اگرچه برخی معتقدند محمود احمدی نژاد در سفر به استان چهار محال و بختیاری شرایطی را فراهم آورد که شرایط تقسیم آب به هم خورد، اما همه می‌دانیم که سال ۷۹ و در سومین سال دولت اصلاحات زاینده‌رود خشکید.

اینک پس از ۲۰ سال دوباره حبیب لله بی طرف از مسببان این فاجعه خود را برای کرسی وزارت نیرو آماده می‌کند. بی‌طرف از مسببان انتقال غیر کارشناسی آب اصفهان به یزد است. انتقالی که قرار بوده به همراه افتتاح تونل سوم کوهرنگ انجام گیرد، اما انتقال آب، بدون افزایش منابع آبی و با شتابزدگی انجام شد تا امروز شاهد خشکی زاینده‌رود، نابودی کشاورزی شرق، افزایش نارضایتی مردمی و اوج‌گیری اختلافات قومی باشیم.(+)

نکته جالب این ماجرا همراهی نمایندگان وقت اصفهان در مجلس با این اقدام دولت بود. نمایندگان وقت اصفهان، عبدالرحمن تاج‌الدین، ناصر خالقی، احمد شیرزاد، رجب‌علی مزروعی و اکرم مصوری‌منش که همگی همسوی دولت و از جناح اصلاحات بودند، با سکوت خود فاجعه زیست‌محیطی زاینده‌رود را همراهی کردند.

با جستجو در نطق‌های پیش از دستور مجلس ششم می‌بینیم که با وجود نگرانی گسترده مردمی از خشکی زاینده‌رود در چهار سال تنها عبدالرحمن تاج‌الدین آن هم در یک نطق پیگیر این مهم می‌شود و سایر اعضای حزب مشارکت در ویرانگری اصفهانمشارکت می‌کنند!

حبیب‌الله بی‌طرف از آن اقدامات نه تنها پشیمان و عذرخواه نیست، بلکه در مصاحبه مورخ ۲۸/۱۲/۹۱ با روزنامه آفتاب یزد، با افتخار جزئیات این اقدامات را تشریح می‌کند و به دستکاری اسناد بالادستی نظام به منظور انتقال آب سرچشمه‌های دز و کارون به یزد اعتراف می‌نماید. (اینجا)

وی به تفصیل شرح می‌دهد که چگونه با کمک علی اکبر اولیاء، طرح آمایش سرزمینی استان یزد را (که در آن تنها بر ظرفیت جهانگردی و صنایع دستی برای این استان تأکید شده بود) تغییر داد و برخلاف شرایط اقلیمی، یزد را به عنوان قطب صنعت معرفی و با تحمیل هزینه‌های گزاف اجتماعی و مادی بر کشور و ویران کردن اصفهان، خوزستان، چهار محال بختیاری و لرستان، آب سرچشمه‌ها را به یزد منتقل می‌کند تا امکان ایجاد صنایع و کارخانه‌های پر مصرفی همچون فولاد و سرامیک‌سازی در یزد فراهم شود.

بیطرف در سخنان خود اذعان می‌کند که به محض در دست گرفتن سکان وزارت نیرو در دولت اصلاحات در سال ۱۳۷۶، موضوع انتقال آب به یزد را به عنوان یک «دغدغه شخصی» دنبال کردم!

طرحی که مخالفت های فراوان مردم برای توقف آن راه به جایی نبرد، اما همچون آتشی در زیر خاکستر سرانجام در اسفند ماه ۹۱ بخشی از نمود اجتماعی خود را نشان داد و موجب اعتراض گسترده مردم اصفهان و انهدام خط لوله انتقال آب به یزد شد.

انتظاری که از نمایندگان مجلس می‌رود آن است که با هر گرایشی به مصلحت کشور و استان بیندیشند و کسانی را که دغدغه‌های شخصی را بر خواست عموم ترجیح می‌دهند بر کرسی وزارت ننشانند. به ویژه موضعگیری دو نماینده اصلاح‌طلب زیر ذره‌بین مردم تیزبین اصفهان است.

انتهای پیام/صاحب نیوز/۵۳۸۰۰

درج دیدگاه

آخرین اخبار